ஹைக்கூ கவிதைகள்

நம் இதயம் எந்த 

அளவுக்கு பிடித்தவர்களிடம் 

சண்டை போடுகிறதோ 

அந்த அளவுக்கு அவர்களிடம் 

அன்பை எதிர்பார்க்கிறது

நண்பர்கள் தவறு செய்தால் 

மன்னித்து விடாதே 

மறந்து விடு ஏனெனில் 

அவர்கள் உன்  உறவுகள்  

அல்ல உன் உணர்வுகள் 

எப்போது நீ ஒரு 

உயீர் மீது  அதிக 

அன்பு வைக்கிறாயோ 

அப்போதே உன் உயீர் 

பலவீனம் அடைகிறது 

உனக்கு பிடித்த 

பலருடன் பழகுவதை 

விட உன்னை மட்டுமே 

பிடித்த ஒருவருடன் 

பழகிப்பார் உன்னையே 

உனக்குப் பிடிக்கும் 

உண்மையான அன்புக்கு 

மட்டுமே உன் கண்ணீர் 

துளிகள் தெரியும் நீ 

மழையில் நனைந்தாலும் 

கூட 

தூக்கம் 

அதுவும் 

என்னைவிட்டு தொலைதூரம் 

சென்று விட்டது - என் காதலை போல் 

சிரிப்பு 

உதடுகள் என் உள்ளத்து 

உணர்வுகளை மறைக்கப் 

போடும் நாடகம் 

காத்திருப்பு 

எனது உயீர் என்னை 

விட்டுப்பிரியும் - வரை 

காத்திருக்கிறேன் உன் 

நினைவுகளுடன் 

கடிகாரம் 

என் காலைக் கனவுகளை 

கலைக்கும் எதிரி 

அன்பு 

உலகில் என்றுமே 

உறுதியான அத்திவாரம் 

தலையணை 

வாலிப விழுதுகளின் 

கற்பனை மனைவிகள் 

நாகரீகம் 

தொடைகளைத் தொட்டு 

விட்ட ஆடைகளுக்கு பெயர் 

கனவு 

இரவு எனும் செடியில் 

பூக்கும் பூ 

நிலவு 

வானம் எனும் அரண்மனையில்

நட்சத்திரங்கள் எனும் தோழிகளோடு   

பவனி வரும் மகாராணி 

பேனா 

என் மனதிலுள்ள வார்த்தைகளுக்கு 

உயீர் கொடுத்து செதுக்கும் சிற்பி 

கவிதை 

ரசிப்பவனுக்கு பாயாசம் 

ரசிக்காதவனுக்கு கசாயம் 

காதல் 

நீ விடும் மூச்சு எனக்காக 

என்றால் நான் வாழும் 

வாழ்க்கை உனக்காக அன்பே 

வலிகள் 

உலகில் உண்மையை விட 

பொய்யே கூடியது 

நீ ஒருவரை நேசிக்கலாம் 

அது இயல்பானது 

ஆனால் அவரை துன்புறுத்தாதே 

பெண்மை 

இறைவனுக்கு இவ்வுலகில் நிரந்தரமாக 

இருக்க முடியாமையினால் தோற்று 

வித்த சக்தியே பெண்மை 

கண்கள் 

என் உள்ளத்து உணர்வுகளின் 

பிரதிபலிப்பாய் கண்ணீரை பிறப்பிக்கும் 

கண்ணே நீயும் ஒரு தாய் தானே 

நிரந்தரம் 

நித்தம் நித்தம் மாறும் உலகில் 

நிரந்தரம் எனும் வார்த்தை 

ஒன்றே நிரந்தரம் 

காதல் 

கனவிலே காலங்கழிக்கும் 

குறிக்கோள் அற்றவர்களின் 

ஒரே குறிக்கோள் 

கல்வி 

கருவறை முதல் 

கல்லறை வரை 

நம் வாழ்வுடனே 

வளர்ந்து வரும் 

அழிவற்ற அழகிய கலை 

நம்பிக்கை 

முழுமையாய் நம்பியிருந்தேன் 

அன்று உன்னை 

முகவரி இல்லாமல் 

மடிந்து விட்டோ இன்று 

பணமா .? குணமா .?

பணத்தை விட குணம் தான் 

வேண்டுமென்றால் ...சிரிக்க 

வைப்பேன் பலரையும் 

என்னை சுற்றியிருந்த 

எத்தனையோ 

பேர்களின் கசப்பான 

பேசுக்கள் என் மனதை 

நொடித்து விட்டது 

வாழ்க்கை வலிமையற்று 

போயிருகிறது ..........

எல்லாம் பணம்,பணம் 

அதனாலே இன்று 

யாரையும் சிரிக்க 

வைப்பதில்லை 

முடிந்தால் இன்று 

என்னை சிரிக்க 

வைத்து பாருங்கள் .!

நீ

என்னை நீ மறந்துவிட்டாயோ  ?

உன்னை நான் நினைக்கும் 

வேளையில் என்னை நீ 

இழந்து விட்டாயோ .?

உன்னை நான் ஏற்கும் 

வேளையில் காலம் 

கடந்தென்ன பயன் ?

ஞானம் பிறந்தென்ன 

பயன் .?

கைமாறிய கவிதயானேன் 

பள்ளியோர நினைவலைகள் 

என்னுள் பரிதவிப்பை 

ஏற்படுத்துகின்றன 

தனிமை என்னை 

தழுவும் போதெல்லாம் 

கண்களின் வலியும் 

கண்ணீர் உன்னையல்லவா 

நினைவுக் கூறுகின்றது 

சிதைந்த நினைவலைகள் 

சிலருக்கு இன்பத்தையும் 

பலருக்கு  துன்பத்தையும்  

தரும் துன்பத்தின் 

விளிம்பில் நான் 

உண்மை காதலுக்கு 

இறப்பில்லை என்றால் 

தேடிப்பார் உன் 

இதயத்தின் ஒரு 

மூலையில் நான் 

வந்து  நிற்பேன்

நினைவாக .!

மறக்க நினைக்கும் 

நினைவுகள் சில 

நேரம் நினைக்க 

விரும்பும் 

நினைவுகளாகின்றன 

என்றாலும் 

என்றேனும் 

உடன் இருக்கும் 

உன் எண்ணத்தோடு 

உயீர் துறப்பேன் 

இந்த ஜென்மத்தில் 

இவன்  !

காத்திருப்பின் தவிப்பு

அன்று நீயும் நானும் ஒன்றாய் 

இருந்த இடத்தில் இன்று 

நான் மட்டும் தனியாய் .........

தனிமையில் நானும் 

வாடுகிறேன் உன்னைக் 

காண மாட்டோமா 

என்ற ஏக்கத்தில் 

எத்தனை பேருக்கு 

சொல்லுவது 

நான் காத்திருப்பது 

உனக்காக என்று 

ஒரு சில நொடிகள் 

உன்னை பிரிந்தால் 

நான் அவஸ்தைப்படும் 

தருணத்தில் உன் 

குரல் கேட்டு 

ஆனந்தம் அடைவேன் 

உன் குறுஞ்செய்தி

பார்த்து களிப்படைவேன் 

ஆனால் இன்றோ 

அது மொத்தமும் 

இன்றி நான் மட்டும் 

ஒரு தனிமை பறவையாய் 

உன் வருகையை 

எதிர்பார்த்து 

காத்திருக்கிறேன் 

ஒவ்வொரு நொடியும் 

ஏக்கத்தில் என் கண்களும் 

ஆவலில் என் கைகளும் ........!   

Love Failure

ஆதிக் கடவுள் !

--------------------------- தாமிரா கவிதைகள் -தொகுப்பிலிருந்து -------------------------------

எதிர் எதிர் கூண்டில் 

இருவரும் 

வரம் தராதது 

கடவுளின் குற்றம் 

சிலை உடைத்தது 

பக்தனின் குற்றம் !

தருவதும் இல்லை 

பெறுவதும் இல்லை 

கடவுளின் வேலை 

கடவுளாய் இருத்தல் !

பேரன்பு 

பெருங்காதலாகும் 

பெரும் பக்தி 

உன்மத்தமாகும் !

என் ஆயுள் ரேகையில் 

பயணப்படுகிறது 

கடவுளின் ரௌத்திரம் .!

எனக்கு 

கடவுளாய் இருக்க 

நேர்ந்தது 

என் கடவுள் 

செய்த பாவம் !

அன்பைப் போல் 

இல்லை 

வேறெந்த வன்முறையும் !

உச்சியில் இருப்பாள் 

கங்கை உமையொரு 

பாகம் பார்வதி 

நெஞ்சில் எவளும் 

குடியேறவில்லை 

இந்த ருத்ரனுக்கு !

காணிக்கை செலுத்துவான் 

பக்தன் 

நடை சாத்திச் 

செல்வாள் 

கடவுள் !

சூடம் கொளுத்தியது 

தவறு அவள் 

காவு கேட்கும் காளி !

நீ 

ஊரே கொண்டாடும் 

சாமிதான் என்றாலும் 

சப்பரம் தூக்குபவன் 

தான் முட்டுக் 

கொடுக்க  வேண்டும் !

கனிவாகத்தான் 

இருந்தால் அவளைக் 

கடவுளாக்கியதும் 

கல்லாய் சமைந்தாள் !

படைக்கவும் இல்லை 

காக்கவும்  இல்லை 

அழித்தலை மட்டும் 

அழகாய் செய்கிறாள் 

ஆதிக் கடவுள் !