நான் மரநிழலில் நின்று
கொண்டு
இன்னொரு நிழலை
பார்த்து ஏங்குகிறேன்
தண்ணீர்க் காணாத
பூச்செடியாய் நான்
மழை மேகத்தை கண்டு
சல்லாபிக்கின்றேன்
மினி மறையும் உன்
புன்சிரிப்பும்
கம்பீரமான உன் வாய்
பேச்சும்
ஏனோ உன் நினைவும்
என் முன்
வந்து போகிறது
பொல்லாப்பு என்றிருந்தும்
போகவில்லை உன் நினைவு
நீரேயரியாத பாலைவனத்தில்
உன் நினைவு மட்டும்
நீர்வீழ்ச்சியாய்
என் அருகில் நீ இல்லை
எங்கு பார்த்தாலும் உன் முகம்
என் கண் முன் வந்து தெரிகிறது
கடைசி வரை நீ என்னுடன்
இருப்பாய் என்றிருந்தேன்
ஆனால் என்னருகில் நீ
இல்லை
அடுத்த ஓர் ஜென்மத்திலாவது
என்னருகில் இருப்பாயா
என் காதலியே ........!
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக